Αν μας λέτε ότι ο εμβολιασμός είναι πράξη αγάπης (για τον άλλον), τότε έχετε υιοθετήσει εντάλματα και διδασκαλίες ανθρώπων, αντί της διδαχής του Χριστού.

Και εξηγώ.

Υπόβαθρο της διδαχής σας, αν και δεν το λέτε ρητά, είναι ότι ο κάθε άνθρωπος, ο κάθε πιστός (στον οποίο απευθύνεστε) είναι εχθρός των άλλων ανθρώπων, διότι μπορεί να τους μεταδώσει τον κορωνοϊό. Προκειμένου, λοιπόν, να μην είναι εχθρός των άλλων, δηλαδή προκειμένου να μην αποτελεί πηγή κινδύνου για τους λοιπούς ανθρώπους, τον προτρέπετε να εμβολιαστεί. Έτσι παύει να αποτελεί πηγή κινδύνου για τους άλλους κι επομένως εκπληρώνει την εντολή της αγάπης προς αυτούς. (Αφήνω το ότι δεν αληθεύει ότι παύει να αποτελεί πηγή κινδύνου, διότι συνεχίζει να μεταδίδει τον ιό, ίσως μειωμένα, αλλά όχι τόσο μειωμένα ώστε να μην χρειάζεται να φορά μάσκα).

Σʼ αυτόν τον τρόπο σκέψης, η υιοθέτηση της «εχθρότητας» (με ευρεία έννοια) ανάμεσα στον (κάθε) πιστό και τους υπόλοιπους ανθρώπους τίθεται ως θεμελιακή προϋπόθεση για την ζητούμενη πράξη αγάπης προς τους άλλους. Είναι όμως αυτή η διδαχή περί αγάπης του Χριστού; Με τη διδασκαλία σας αυτή, Μακαριώτατε, εισάγετε (αποδέχεστε) εκ θεμελίων την διάσταση μεταξύ των ανθρώπων και στη συνέχεια επιδιώκετε να την θεραπεύσετε με ανθρώπινα μέτρα.

Η «αγάπη» η οποία εκφράζεται με τα ανθρώπινα μέτρα είναι εξαρτημένη από τα μέτρα αυτά. Κάθε φορά που θα ξεπερνιέται κάποιο από τα μέτρα προστασίας (σχετικά με τον κορωνοϊό), θα επανέρχεται αυτομάτως η αρχική «εχθρότητα» και θα ζητείται νέο μέτρο «αγάπης», εννοείται και πάλι προσωρινό, για να εξουδετερώσει την «εχθρότητα» (π.χ. νέο εμβόλιο, διότι το προηγούμενο ξεπεράστηκε).

Είναι αυτή η αγάπη του Χριστού, η εξαρτώμενη από τα μέτρα;

Αυτή είναι μια εξαρτημένη αγάπη, ανθρώπινη (στην καλύτερη περίπτωση), εφικτή για όλους (πιστούς, απίστους) για την οποία δεν χρειαζόταν να έρθει ο Χριστός στον κόσμο.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΫΠΟΘΕΤΗ.

Η πραγματική αγάπη του Χριστού εξαλείφει την ίδια την «εχθρότητα».  Δρα στο θεμέλιο του προβλήματος, δεν εξαρτάται από τα μέτρα (κατά του κορωνοϊού) όπως το εμβόλιο. Κι επειδή μια τέτοια αγάπη είναι ακατόρθωτη για τον άνθρωπο, γιʼ αυτό λέμε (κι έτσι είναι) ότι χορηγείται από τον Χριστό. Χορηγείται αν ο άνθρωπος τηρεί τις εντολές και το θέλημα του Χριστού. Η αγάπη που δίνει ο Χριστός δεν δρα μέσω των εμβολίων. Το εμβόλιο, αν θέλει να το κάνει κάποιος (άλλο το θέμα αν είναι καλό ή όχι το εμβόλιο), το κάνει για τον εαυτό του. Όχι για τους άλλους.

Η διαφορετική αντίληψη που έχει επικρατήσει αφαιρεί την πνευματική ελευθερία των ανθρώπων κι αυτό είναι το πρώτο που έπρεπε να είχατε επισημάνει, Μακαριώτατε, αντί να υιοθετήσετε αυτόν τον ανθρώπινο τρόπο σκέψης, ο οποίος έχει εγκλωβίσει και Εσάς και το μεγαλύτερο μέρος της Εκκλησίας.

Με τα σέβη μου.

triklopodia

Αναγνώσεις: 100
Σημερινές: 1