Από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι όχι μόνο ο ψευδοκορωνοϊός, αλλά και το εμβόλιο προκαλεί θανάτους (αφήνουμε τις άλλες παρενέργειες του εμβολίου), επικράτησε η άποψη ότι, πάντως, οι θάνατοι από το εμβόλιο είναι πολύ λιγότεροι (με βάση τα σημερινά δεδομένα) και επομένως συμφέρει η συνέχιση του εμβολιασμού.

Αυτή η λογική θα ήταν ορθή για τα ζώα, π.χ. τα πρόβατα ενός βοσκού.

Αν έχω 100 πρόβατα και δεν τα εμβολιάσω, θα χάσω, ας πούμε, 10 πρόβατα από τον ιό, ενώ αν τα εμβολιάσω θα χάσω 2 πρόβατα από τον ιό (επειδή δεν έχει πλήρη αποτελεσματικότητα το εμβόλιο) και 1 από το εμβόλιο. Οπότε, αριθμητικά, συμφέρει να τα εμβολιάσω.

Η λογική αυτή δεν εφαρμόζεται στον άνθρωπο, διότι ο άνθρωπος έχει και ηθική, δεν είναι μόνο αριθμός όπως τα ζώα.

Η ηθική αυτή αποτυπώνεται, μεταξύ άλλων, στον Ποινικό Κώδικα. Θα εξετάσουμε και τις δύο περιπτώσεις, εκείνης της διακοπής των εμβολιασμών και εκείνης της συνέχισής τους, προκειμένου να κάνουμε σύγκριση.

Α) Διακοπή εμβολιασμών.

Το αδίκημα της «παράλειψης προσφοράς βοήθειας», το οποίο θα μπορούσε να συσχετιστεί με την (υποθετική) παράλειψη εμβολιασμού (από κάποιον αρμόδιο για τον εμβολιασμό) και τον επακόλουθο ενδεχόμενο θάνατο από κορωνοϊό, λέει: «όποιος παραλείπει να σώσει άλλον από κίνδυνο ζωής, αν και μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο της δικής του ζωής ή υγείας, τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος…». (Ας το σκεφτούν αυτό και οι πολιτικοί, όταν αποδίδουν τους θανάτους στην έλλειψη εμβολιασμού, αντί να φέρουν, έστω σε συμπληρωματική βάση, τα φάρμακα).

Β) Συνέχιση εμβολιασμών.

Αν προκύψη θάνατος από το εμβόλιο, αυτό είναι πολύ βαρύτερο (σε σχέση με την προηγούμενη περίπτωση της διακοπής των εμβολιασμών). Διότι αντιστοιχεί όχι στην «παράλειψη προσφοράς βοήθειας», αλλά στην «ανθρωποκτονία από αμέλεια»:

«Όποιος από αμέλεια σκότωσε άλλον, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών» (με ανώτατο όριο πέντε έτη, όπως προκύπτει από τις γενικές διατάξεις).

Κι αυτό υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι γνωστό ότι το εμβόλιο προξενεί ενίοτε και θάνατο. Εφόσον είναι γνωστό ότι το εμβόλιο μπορεί να προξενήσει θάνατο, θα πρέπει να γίνει η αντιστοιχία με την ακόμα βαρύτερη «ανθρωποκτονία με δόλο», που τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών. (Δεν παίζει ρόλο ότι δεν ήθελες να σκοτώσεις, αρκεί ότι γνώριζες ότι θα προκύψει οπωσδήποτε κάποιος θάνατος).

Γ) Σύγκριση.

Η μέση ποινή για την «παράλειψη προσφοράς βοήθειας» είναι μισό έτος, ενώ η μικρότερη ποινή (αφήνουμε την μέση ποινή που είναι ακόμη μεγαλύτερη) για την «ανθρωποκτονία με δόλο» είναι δέκα χρόνια, δηλαδή έχει είκοσι φορές μεγαλύτερη αξία (μετρούμενη χρονικά).

Με βάση αυτόν τον υπολογισμό, θα μπορούσαμε να πούμε, για να δώσουμε μια ποσοτική αντιστοιχία στηριζόμενη στην κοινωνική ηθική που ανακλάται στην ποινική νομοθεσία, ότι: Ένας θάνατος από εμβόλιο είναι είκοσι φορές βαρύτερος από έναν θάνατο από τον κορωνοιό.

Δημήτρης Α.

Αναγνώσεις: 88
Σημερινές: 0